خوشا به حال شمع که اگر می سوزد از تنهایی و نمی گرید هیچ، اما چه زودِ زود، بی صدا می میرد! تو نمی دانی چه سخت است، برای من ... که ذره ذره می سوزم از تنهاییم، اما هنوز، مردگانی که نفس می کشند درگناه، به تماشای جان دادنم می خندند! ریحان
+
نوشته شده در پنجشنبه 1385/12/10ساعت 1:19 قبل از ظهر توسط ریحانه
|
