تبليغاتX
اولین اشک... - کجاست راز زندگییم

خسته ام!

بُگذار تا بگویم..

همه چیز از باورهای زشت آدمهای این شهر ،   بر سکوت مهربانِ پاکی خط میکشد !

نفس کشیدن را محال می کند ..    بوی تعفن مرگ بار خودخواهیشان  ،

 تا فرسنگها  آن سوی شهرهای متروکُ دور از اندیشه های بزرگ ،  نفس را می برد !

بُگذار تا بگویم..

روزی نه چندان دور  ،   بیش از هر گناهی که امروز     نام انسان را می کُشد ،

آنقدر سراپا گناه می شوند  مردم این شهر  ، که حتی دیگر انسانی نیست  تا در تنهاییش

رنج مهربانی را ،  در بُقچه   پیشه کند !!

بُگذار تا بگویم..

پای می کوبند و جشن می گیرند..

و از خود باوری ؛

      در پستی  به اوج می رسند !

اکنون تو بگو ،   حقیقت چیست؟!

          "  مرگ ما  در گوشه ای از شب ..  و

                                               حیات ابدی او که پستی خویش را جشن می گیرد ؟!!  "

که اگر     نا عادلانه     نیست  ؛

          پس کجاست   راز زندگییم   ! کجاست؟!

 

خسته ام!

 

 

ریحان

+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/05/25ساعت 3:44 بعد از ظهر توسط ریحانه |